Jose Uriartek, Lmentalako erredakzio buruak, agur esaten digu

Kaixo, egun on. Joan egin behar dut, bidea nire zain dago eta.Alde egingo dut, alde egin behar dut, aspaldi ametsetan ari naiz eta.Itsasotik gertuko etxetxo batera, ametsak egia bihurtzen diren lekura, non ilargia nire bila etorriko den eta izarrek ibiltzen erakusten didaten (Canijo de Jerezen hitzak itzulita)

Jada ez naiz ondo gogoratzen noiz ordezkatu nuen Oscar (Mz Azumendi) Lmentalaren editore gisa; Oscarrek maila oso altua utzi zuen, ez bakarrik edukiei zegokienez, baita hilabetero editore taldeari trabatzen zitzaizkion zenbakien maiztasunari zegokionez ere. Beraz, urte hauetan pausatuagoak joan gara, bi hilean behin eta udako atsedenarekin. Baina gauzei etenaldi handia egin nahi badiezu ere, denbora asko igarotzen da, eta dena, nahiz eta urrunekoa iruditu, iritsi egiten da. Kasu honetan, nire erretiroa, bai Osakidetzakoa, bai Osakidetzakoa.

Beraz, agur eta eskerrik asko Lmentalako irakurle guztiei eta, bereziki, erredakzio-talde osoari, horiek baitira zenbaki bakoitza zuen postontzira garaiz iristearen benetako arduradunak. Agian, Lmentalaren denboraldi berri bati hasiera emateko eta IAren garaian atzean utziko ez gaituzten aldaketetan pentsatzeko aprobetxa daiteke nire martxa, baina beti zaindu beharko da gure irakurleekiko hurbiltasuna eta mantendu beharko da nolabaiteko fanzine eta etxeko buletinek izaten duten artisau kutsu hori.

Agur, lagunok. Badakit editore nagusi izateaz baliatzen ari naizela protagonismoa hartzeko, baina horixe dago. Beraz, kantu bat, liburu bat eta film bat aukeratzen ditut agur hau nire ohiko ataletan ilustratzeko. Horietan, tradizioz mantentzen dut izenburua, baina oraingo honetan ez dute psikiatriarekin zerikusirik, baizik eta erretiroekin, agurrekin eta bizitzan betiko amaitzen diren gauza horiekin.